Wat onbedwingbaar plaatsvindt. Het diepe veinzen van geluk.
Zoals de maan ginds in het water glijdt de ruwe handen van je ziel.
Er was een meisje ze sliep aan zee. Ik nam haar hand en keek met haar mee. Zoals door een spiegel -zo één als in een Russisch sprookje- onkreukbaar door de tijd.
Comments
il poeta maledetto
Sun, 16 Nov 2008 09:33:33
Gewedlig gedicht. Het beste dat ik van je heb gelezen.
Ruud Poppelaars
Wed, 26 Nov 2008 17:19:03
Hier spreekt een kenner? Ik kan me slechts twee personen bedenken die deze opmerking zouden kunnen maken. 1 wat jonger en 1 wat ouder iemand. Ik weet niet wie. Het verbaast me positief.
Ik wil hier trouwens nog bijzeggen dat “scenografisch” hier niet zozeer de Nederlandse betekenis omvat, maar wel de Italiaanse. Het praten met je handen en de rest van je lichaam eventueel; de gebaren om je taal in te laten ontluiken of ontploffen or whatever.